ΑΡΧΙΣΥΝΤΑΞΙΑ

tiles
Editorial

Βλέποντας τις εικόνες, δεν μπορεί κανείς να πιστέψει,  ότι τα «κολιέ» τα φιλοτέχνησε χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση, αυτή η θάλασσα, το Αιγαίο μας, με φύκια πάνω σε σπασμένες πετονιές ψαρέματος και κουρέλια. Κι όμως ...

Η δαντέλλα στην πλάτη της Αφροδίτης, υφάνθηκε από αυτή τη  θάλασσα, το Αιγαίο μας,  με τρίματα φυκιών, πάνω σε ασφαλτόπανα, που πέταξε στη θάλασσα, ο ρυπαίνων άνθρωπος.

Τα ξύλινα έργα τα ξέβρασε αυτή η θάλασσα, το Αιγαίο μας και τα ταξίδεψε μίλια μακριά, σε φουρτούνες και γαληνέματα, για να σμιλέψει τον φανταχτερό παπαγάλο και να του φυτέψει ένα πέτρινο μάτι στη σωστή θέση ... απίστευτο ... Κι όμως ...

Τα πέτρινα έργα έχουν γίνει από χρυσά βότσαλα αυτής της θάλασσας, του Αιγαίου μας. Άλλες είναι ατόφιες, όπως βρέθηκαν και άλλες, απλά συγκολλήθηκαν από ανθρώπινο χέρι, ανέγγιχτες, με άλλες ή ξύλα ή σμιλεμένα γυαλιά απ' τα κύματα και έγιναν συνθέσεις, όπως το μικρό μπουζούκι,  για να χορεύουν οι μικρές γοργόνες συρτάκι.

Ο «χρυσαετός» που κοιτάζει τον ήλιο,  είναι μία ατόφια πέτρα αυτής της θάλασσας, του Αιγαίου μας, που του σμίλεψε φτερά κι είναι έτοιμος να πετάξει.

Ο πόνος, ζωγραφίστηκε στο πρόσωπο του Προμηθέα Δεσμώτη, σαν φιγούρα αρχαίας τραγωδίας, από αυτή τη θάλασσα, το Αιγαίο μας.  Ποιός μπορεί να πιστέψει, ότι ο τρούλος στο πέτρινο ξωκλήσι δεν είναι έργο ανθρώπινο, αλλά έτσι βρέθηκε, σμιλεμένος από τη θάλασσα;

Αυτή η κυρά και αφέντρα θάλασσα, έστρωσε τραπέζι με  «γλυκίσματα» λαχταριστά και μας καλεί να δοκιμάσουμε την «τσιπούρα με τα λαχανικά» και την ελληνική μας φέτα.

Είχα βρει λοιπόν ένα δυνατό αγχολυτικό για τα δύσκολα. Περίπου χίλια και χίλια μικρά τέτοια θαύματα του Αιγαίου, βρέθηκαν μπροστά μου, τόσα χρόνια, τα καλοκαίρια και τους χειμώνες.

Είναι, η αγάπη μου για αυτή τη θάλασσα, που ζωντανεύει τα  άψυχα και με συναντούν; Ίσως. Όπως κι αν έχει, το σπίτι, το γραφείο, γέμισε  με τα μικρά αυτά θαύματα και φίλοι, μαθητές, μικροί, μεγάλοι, ήθελαν να παίξουν σαν παιδιά και προσπαθούσαν να μαντέψουν τι  θύμιζε κάθε  ένα.

Το πιο όμορφο, ήταν να παρακολουθώ τη χαρά τους, όταν κάτι έβρισκαν να τους θυμίζει. Όταν, έμεναν άφωνοι μπροστά σε κάποια από αυτά, η στιγμή έμοιαζε με κατανυκτική προσευχή και θαυμασμό και σεβασμό, για αυτόν τον μοναδικό καλλιτέχνη, το Αιγαίο Αρχιπέλαγος. Κι έτσι, γεννήθηκε αυτό το βιωματικό, διαδραστικό, εκπαιδευτικό παιχνίδι.